Waarom zelf een pop maken?

Alle poppen en andere figuren zijn gemaakt uit natuurlijke materialen: schapenwol, katoenen tricot, wol voor het haar, wolvilt, … Dat maakt dat de poppen aangenaam zijn om mee te spelen: sterk, zacht en warm.

 

Voor een kind is het een grote rijkdom om een pop te krijgen die speciaal voor hem is gemaakt. De vaardigheden van de maker spelen bij het maken van zo'n pop geen grote rol. Als de poppenmaker door liefdevolle gevoelens verbonden is met het kind, dan zal de pop altijd wel lukken en hij zal dankbaar ontvangen en gekoesterd worden.

 

Kinderen kunnen met hun pop een hechte band hebben die jarenlang blijft bestaan. Het gaat hier om een element in de kinderlijke ontwikkeling die blijkbaar universeel is, want over de hele wereld en in alle culturen komen we zulke relaties tussen kinderen en poppen tegen.

 

In de loop der eeuwen hebben mensen altijd poppen voor hun kinderen gemaakt. Deze waren vaak heel eenvoudig van vorm. Men gebruikte de materialen die toevallig voorhanden waren. Een gevonden stuk hout werd tot pop gesneden, van restjes wol werd een pop gebreid of van oude lapjes werd een pop genaaid. Vaak ontstond een pop door eenvoudigweg een langwerpig voorwerp in een doek te wikkelen, zoals de baby's ingebakerd werden.

 

 

De unieke persoonlijke vorm en aandacht die zelfgemaakte poppen meekrijgen van de maker, geven de poppen een meerwaarde die af te lezen is aan de reacties van de kinderen die met deze poppen spelen. Poppen die persoonlijk voor een kind zijn gemaakt, blijken iets extra's te hebben gekregen. Ook al ben je onzeker over je vaardigheden, met liefde en plezier maak je toch de beste pop. Dat de pop er voor een ander misschien minder 'mooi' uitziet, zal aan de waarde ervan voor het kind niets afdoen.